Her 11 mart içimi hüzün kaplar. Bugün Büyük Tōhoku doğa felaketinin 4. anma yılı. Acıların ne kadar taze, hissedilen duyguların ne kadar yoğun olduğunu söylememe gerek yok. Bu felaketin bir parçası olmak hayatımın en önemli olaylarından sadece biri fakat geriye dönüp baktığımda gerçekten çok az ülke bu kadar dik ve güçlü durabiliyor.

O dönem yazdığım yazılarda Japon halkı ve devletinin bundan seneler sonra hiç etkilenmemişçesine kaldığı yerden daha güçlü bir şekilde devam edeceklerini yazmıştım. Bunu yazarken japon halkına duyduğum sempatinin etkili olabileceğini düşünmüştüm fakat bugün ne kadar objektif olduğumu anlıyorum. Üzerinden 4 sene geçti ve Japonya gerçekten kaldığı yerden daha güçlü bir şekilde yoluna devam ediyor.

Dünya bu felaketle ilgili tsunamiyi, karada kalan büyük gemileri ya da okyanus sularından kaçmaya çalışan otomobilleri hatırlıyor. Ancak bu felaketin içerisinde olan ya da benim gibi bir nebze yaşayanlar ise Fukushima Daiichi Nükleer Santralinde ki muhteşem kahramanlıkları hatırlıyor. Depremden sonra Japon halkı sadece Daiichi Nükleer Santralinden gelecek güzel haberlere kitlenmişti. Bu yolda japon halkı belirli aralıklarla elektriksiz kalmaya ve elektrik kesintisi uygulanmadığında ise nükleer santrale ek enerji sağlanabilmesi adına elektrik tüketimini minimum seviyede tuttu. Ben de klimayı ve elektrikli battaniyeyi açmadığımı, mum ışığında kitap okuyarak gecelerimi geçirdiğimi hatırlıyorum. Tüm bunlar gerçekleşecek ikinci bir felaketi engellemek içindi.

20 Mart gününe kadar yoğun olarak 800 kişi nükleer sızıntıyı kesmek ve nükleer erimeyi ortadan kaldırmak için gereken enerji yüklemesine canla başla katıldılar. Fakat nükleer sızıntının tehlike derecesini radyolojik durum ölçeği’ne göre 7 ‘yi bulduğunda (Bu Çernobil felaketindeki dereceyle aynı) tüm birimleri kademeli olarak geri çekmeye başladıklarında ise gönüllü 50 itfaiyeci/personel (bu rakamın üzerinde katılım olmuştur fakat basına bu şekilde lanse edilmiştir) orada kalarak felaketin daha da büyümesine engel olmaya çalışmışlardır. Orta dereceli birçok personelin de olaydan aylar sonra rahatsızlanıp vefat etmesi yaşanılan trajediyi gözler önüne sermektedir.

Fukushima Daiichi Nükleer Santrali’nin halen 2011 mart ayından beri durmaksızın onarılmaya çalışıldığı, buna rağmen nükleer sızıntının devam ettiğini de japon basınından öğrenebiliyoruz. Ancak yıllar sonra bu felaketi çok daha iyi tahlil edip aslında çok daha büyük bir felaketin nasıl Japon halkı tarafından gücü ve dirayetiyle bertaraf ettiğini anlamış olacağız.

Aşağıdaki video o günlere ait kişisel arşivimdendir.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s